Bir ürperişti soğuğa karşı direniş,

Buz gibi ellerle sokakta bekleyiş...

...Uyanık kalmam gerek.

Bir ürperişti soğuğa karşı direniş,

Buz gibi ellerle sokakta bekleyiş.

Koldaki saat  bedenle bütünleşmiş,

Zamansa rüzgara teslim olup gitmiş.

Gözlerde belli belirsiz bir sis seçilmiş,

Ardından yağmurun hıncı yanakları kesiş.

Tikrek dudakları parçalar takırdayan diş,

Güneşin çağmasıysa derinlere, ılımlı bir bitiş.

Ne kadar sıcakta olsa mekanım, içten gelen bir soğukluk vardı hep. Ve bu benim hayatım. Üşüyorum.. Üşüyorum... Uyanık kalmam gerek.

Yorumlar (0)

Bu içeriğe ait yorumları masaüstüne alabilirsiniz

Tag :