Asıl adı Lütfidir. 1875 (1290)yılında Elbistan'ın Kızılcaoba Mahallesinde doğdu. Babası Hacı Tıfıl Oğullarından Hafız Mehmet adında bir köy imamı idi.

Lütfi esaslı bir tahsil görmemiştir. Babasının yanında Hafızlığa çalışmış ise de, üstün bir başarı gösterememiştir. Birazcık okuma yazma öğrenmiştir. Lütfi küçük yaşta iken ailesinin geçimine yardım maksadıyla rençberlik yapar ve tarla işlerinde çalışır di. Ruhan sanatkar olan Lütfi kendini bu işlere de veremedi. Onun bu halinden babası çok üzülüyordu, bir zaman bu yüzden araları açıldı. Ailesini ve Elbistan'ı terk ederek Efsus (Afşin)'a kaçtı. Onun Derdiçok mahlasıyla şiir söylemeye başladığı bu sırada görülüyor.

Derdiçok 23 yaşında iken köy imamlığına başlar, Afşin ve Elbistan'ın birçok köyünde imamlık yapar. Güzellere şiir söylemesi halk tarafından hoş karşılanmadığı için imamlık yaptığı köylerde uzun müddet kalamaz. Söylentilere göre Derdiçok 9 defe evlenmiştir.6 defa evlendiği kafidir. Nüfus kaydında üzerine Ğülüzar ve Fatik adında iki kadının ve 7 çocuğunun kayıtlı olduğu görülmektedir. Aldığı kadınların hepside duldur.Bunu bir şiirinde şöyle anlatır.

Düştü Derdiçoğum gene yollara
Cevherini karıştırdı pullara
Daim mecbur oldu yorgun dullara
Yalvar Allah'ına kız gelsin deyu

Prof. Dr. Fuat Köprülü: 'Derdiçok âşık edebiyatının asrı-mızdaki son değerli mümessillerindendir" der.

Arif Nihat Asya da onun için "Derdiçok zamanın en büyük halk şairiydi. Değeri Dertliler, Gehverliler, hatta Karacaoğlan-larla mukayese edilebilecek kadar yüksektir. Bu hükmü mesuliyetini kabul ederek veriyoruz.
 
Edebiyat tarihine geçmiş olan Derdiçok'un şiirleri 108 koşma ve 156 semaide ibaret olarak ilk defa 1946 yılında yayınlanmıştır.

Derdiçok'un şiirlerinim beğenilmesi ve tutulması üzerine yukarıdaki eserlerin taklitleri 1955 yılında Adana'da ve daha sonra İstanbul'da yayınlanmıştır. Bu durum hava konusu dahi olmuştur.

Derdiçok'un şiirleri halen yaygın olarak halkın dilinde dolaşmakta ve bazıları bestelenmiş olup Türkiye radyoları seanslarında sanatçılar tarafından söylenmektedir. Şairin kendi el yazısıyla şiirlerini toplayan defterlerden birinin Kahramanmaraş'ta D. Hizmet Gazetesi Arşivinde bulunduğu (320) adet koşma ve semaisinin bu defterden alınarak Memleket gazetesinde yayınlandığı bilinmektedir.

Örnek olarak şairin radyoda söylenen semaisini aşağıya koyuyoruz:

SEMAİ

Aman güzel yavaş yürü
Yollar incinir incinir
Güzelim diye nazlanma
Eller incinir incinir
Güzel olan yıkmaz hatır
Kesme selâmını yetir
Berk sallanma acık otur
Kollar incinir incinir
Geçme aşıklar peşinden
Güzel ayrılmaz eşinden
Ağlatma didem yaşından
Seller incinir incinir
Nazlım bana azgın bakma
Beni atasına yakma
Yeter burcu burcu kokma
Güller incinir incinir
Canım kurban alâ göze
Verme Derdiçoğa ceze
Ne desem yıkışır size
Diller incinir incinir

Tag :